Header Ads

មានដឹងអត់!! ហេតុអ្វីបានជាមានការប្រារព្ធឡើងនៃពិធីបុណ្យ គ្រិស្តម៉ាស???

បុណ្យណូអែលត្រូវបានប្រារព្ធដើម្បីចងចាំពីកំណើតនៃព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទដែលពួកគ្រីស្ទានជឿថាគឺជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ។ ឈ្មោះ ‘ពិធីបុណ្យណូអែល’ បានមកពីអភិបូជានៃព្រះគ្រីស្ទ (ឬព្រះយេស៊ូ) ។ ការបម្រើដ៏ធំមួយ (ដែលពេលខ្លះត្រូវបានគេហៅថាការរួបរួមឬការអរព្រះគុណ) គឺជាកន្លែងដែលពួកគ្រីស្ទានចងចាំថាព្រះយេស៊ូបានសុគតសម្រាប់យើងហើយបន្ទាប់មកបានរស់ឡើងវិញ។ ពិធីបុណ្យគ្រីស្ទម៉ាសគឺជាពិធីតែមួយគត់ដែលត្រូវបានអនុញ្ញាត្តិឱ្យប្រព្រឹត្តឡើងបន្ទាប់ពីថ្ងៃលិច (និងមុនពេលថ្ងៃរះនៅថ្ងៃបន្ទាប់) ដូច្នេះមនុស្សធ្វើបុណ្យនេះឡើងនៅពេលយប់ ឬនៅកណ្តាលយប់! ដូច្នេះយើងទទួលបានឈ្មោះគ្រីស្ទអភិបូជាខ្លីហៅថាបុណ្យណូអែល។

បុណ្យណូអែលត្រូវបានប្រារព្ធឡើងដោយមនុស្សនៅជុំវិញពិភពលោកមិនថាពួកគេជាគ្រីស្ទានឬអត់នោះទេ។ វាជាពេលដែលគ្រួសារនិងមិត្តភក្តិរួបរួមគ្នាហើយចងចាំរឿងល្អៗ ដែលពួកគេមាន។ មនុស្សនិងជាពិសេសកុមារក៏ដូចជាបុណ្យណូអែលដែរព្រោះវាជាពេលវេលាដែលអ្នកផ្តល់និងទទួលអំណោយ។

បុណ្យណូអែលគឺជាពិធីបុណ្យសាសនាដ៏សំខាន់និងជាបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌និងពាណិជ្ជកម្មទូទាំងពិភពលោក។ អស់រយៈពេលពីរពាន់ឆ្នាំមកហើយមនុស្សនៅជុំវិញពិភពលោកបាននិងកំពុងសង្កេតមើលវាជាមួយប្រពៃណីនិងការអនុវត្តដែលមានលក្ខណៈខាងជំនឿសាសនានិងសាសនា។ ពួកគ្រីស្ទានអបអរថ្ងៃបុណ្យណូអែលជាខួបកំណើតរបស់ព្រះយេស៊ូនៃ ណាសារ៉ែត ដែលជាអ្នកដឹកនាំខាងវិញ្ញាណដែលការបង្រៀនពួកគេពីមូលដ្ឋាននៃសាសនារបស់ពួកគេ។ ទំនៀមទម្លាប់ដ៏ពេញនិយមនៃបុណ្យនេះ រួមមាន ការផ្លាស់ប្តូរអំណោយ តុបតែងដើមឈើបុណ្យណូអែល ចូលរួមព្រះវិហារ ចែករំលែកអាហារជាមួយគ្រួសារនិងមិត្តភក្តិ ហើយជាការពិតរង់ចាំការមកដល់នៃសាន់តាក្លូស។ ថ្ងៃទី 25 ខែធ្នូ – ថ្ងៃបុណ្យណូអែលគឺជាថ្ងៃឈប់សំរាករបស់សហព័ន្ធនៅសហរដ្ឋអាមេរិកតាំងពីឆ្នាំ 1870 ។

យ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏គ្មានអ្នកដឹងច្បាស់ដែរថា ព្រះយេស៊ូ​ ព្រះគ្រីស្ទាននោះកើតនៅថ្ងៃណាឱ្យប្រាកដនោះទេ ប៉ុន្តែវាត្រូវបានគេសន្មត់យកខែត្រជាក់ ខែធ្នូ ដែលជារដូវរងារដើម្បីប្រារព្ធពិធីនេះព្រោះគេជឿថា ព្រះបានបញ្ជូនបុត្រារបស់ទ្រង់ចូលទៅក្នុងពិភពលោកជាពិធីបុណ្យណូអែល ជាកាដូសម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នា សម្រាប់រដូររងារ ដែលមនុស្សជាទូទៅមិនអាចធ្វើអ្វីបានដោយសារជារដូវធ្លាក់ទឹកកកខ្លាំង ដូច្នេះត្រូវប្រមូលដំណាំរួចរង់ចាំរដូវនោះឆ្លងផុតទើបគេអាចបន្តការធ្វើដំណាំ និងធ្វើអ្វីដើម្បីរកស្បៀងតទៀត។ ហើយតំបន់ខ្លះនៅអ៊ឺរ៉ុប គឺប្រារព្ធថ្ងៃបុណ្យណូអែលនេះ ខុសៗគ្នា អ្នកខ្លះប្រារព្ធវានៅថ្ងៃចុងខែ ធ្នូ ថ្ងៃ២៥ អ្នកខ្លះក៏ធ្វើវាឡើងនៅថ្ងៃ ២៦ ធ្នូ និងខ្លះទៀត ថ្ងៃ ១ មករាតែម្តង ដូច្នេះក្នុងកំឡុងពេលនេះជាពិធីបុណ្យណូអែលដ៏ធំធែងសម្រាប់ប្រទេសជាច្រើននៅអ៊ឺរ៉ុប៕

អត្ថបទល្អផ្សេងទៀត៖ ប្រវត្តិនៃថ្ងៃបុណ្យនៃសេចក្តីស្រលាញ់រឺ Valentine’s Day ដែលអ្នកគួរដឹង

នៅរៀងរាល់ថ្ងៃ១៤ កុម្ភៈ យុវវ័យនៅក្រុងភ្នំពេញមួយចំនួនទិញផ្កាកុលាបជូនដល់អ្នកដែលខ្លូនស្រលាញ់និង លួច ស្រលាញ់មានទាំងឪពុកម្តាយ មិត្តភក្តិ លោកគ្រូ អ្នកគ្រូ និងគូសង្សារ។ ប៉ុន្តែក៏មានយុវវ័យយើងមួយចំនួនតែងតែ យល់ច្រឡំហើយធ្វើអ្វីផ្តេសផ្តាសដែលនាំឱ្យប្រាសចាកពីប្រពៃណីរបស់ខ្មែរយើងដែលនាំឱ្យបាត់បង់តម្លៃជាតិខ្មែរ ។

គួររម្លឹកថា ដើម្បីកុំឱ្យយុវវ័យយើងមានការភាន់ច្រឡំបន្តទៀតខាងក្រោមនេះជាប្រវត្តិ ដែលនាំឱ្យកើតមាន ថ្ងៃ ១៤ កុម្ភៈ ទិវានៃក្តីស្រឡាញ់នេះ៖

ប្រហែលជា នៅសតវត្សរ៍ទី៣ នៃគ្រិស្តសករាជប្រទេសអ៊ីតាលី កាលនោះមិនទាន់មានឈ្មោះទេ គឺស្ថិតនៅក្នុង ចក្រភពរ៉ូម នៅឡើយ។ រ៉ូម ជាអាណាចក្រដ៏ល្បីមួយនៅតំបន់សមុទ្រ មេឌីទែរ៉ាណេ។ នៅសម័យនោះសង្គមរ៉ូម មាន បែងចែកជាច្រើនវណ្ណៈ ហើយវណ្ណៈទាសករស្ថិតនៅលំដាប់ទាបជាងគេបង្អស់។

ឪពុកម្ដាយ នៅក្នុងចក្រភពមួយនេះមិនចង់ឲ្យកូនប្រុសឬ កូនស្រី រៀបការជាមួយអ្នកដែលស្ថិតនៅក្នុងវណ្ណៈ ទាសករ ឬ កូនប្រុសធ្វើជាទាហានទេ បែបនេះហើយបានជាធ្វើឱ្យសង្សារជាច្រើនគូដែលស្រឡាញ់គ្នារវាងអ្នកដែលមាន វណ្ណៈ ខ្ពស់ ឬ វណ្ណៈ មធ្យម ជាមួយនឹង វណ្ណៈ ទាប ជាងគេលួចរត់ទៅ រៀបការដោយការសន្មតរវាងគូស្នេហ៍ ទាំងពីរនៅក្នុងព្រៃដោយគ្មានការចូលរួមពីឪពុកម្ដាយ ឬ បងប្អូននោះទេ។

កាលនោះ មានការទទួលស្គាល់សន្តបុគ្គល (Saint) បីនាក់សំខាន់ៗ ដែលក្នុងនោះក៏មានបុរសម្នាក់ដែលមាន ឈ្មោះថា Valentine ជាសន្តបុគ្គលល្បីជាងគេហើយត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាសម្ដេច ប៉ាប ដ៏ល្បីមួយរូបនៃ គ្រិស្តសាសនាក្នុងសតវត្សរ៍ទី ៣ នេះ។ នៅសម័យនោះ ចក្រភពរ៉ូម ស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងដោយអធិរាជ Claudius II។

អធិរាជ អង្គ នេះយល់ឃើញថា ទាហានដែលនៅលីវមានកម្លាំងខ្លាំងនិង ប្រសើរជាងអ្នកដែលមានប្រពន្ធ។ មូលហេតុ នេះហើយ ទើបព្រះអង្គហាមមិនឲ្យយុវជនក្មេងរៀបការនោះទេហើយបើតាមប្រភពឯកសារមិនបាន បញ្ជាក់ថា យុវជន ទាំងនោះត្រូវមានអាយុប៉ុន្មានដែលត្រូវបានគេហាមឃាត់នោះទេ។ លោក Valentine យល់ឃើញថាអនុក្រឹត្យ ដែល ចេញដោយព្រះចៅ អធិរាជ

Claudius II មិនមានយុត្តិធម៌នោះទេ ហើយលោកមិនបាន គោរពតាមអនុក្រឹត្យ នោះឡើយ។​ ជារឿយៗមានគូសង្សារជាច្រើនគូបានពឹងពាក់ឲ្យគាត់ជួយរៀបការឲ្យពួកគេក្នុង ទីដ៏ស្ងាត់។ គាត់បានកាច់ផ្កាពីសួនច្បារបស់គាត់ប្រគល់ឲ្យប្ដីប្រពន្ធដែលរៀបការទាំងនោះ។

ផ្ការបស់គាត់ត្រូវបានគេទទួលស្គាល់ ថាជាវត្ថុតំណាងឲ្យអាពាហ៍ពិពាហ៍ គូស្វាមី ដែលរៀបការនៅសម័យនោះ។ ហេតុដូច្នេះ ហើយបានជា នៅ សម័យបច្ចុប្បន្ន ភាគច្រើនគេយកផ្កាធ្វើជាកាដូសម្រាប់ប្រគល់ឲ្យគ្នា ទៅវិញទៅមកនៅ ថ្ងៃបុណ្យ នេះ។ ក្រោយមក ព្រះចៅអធិរាជ Claudius II បាន ជ្រាបពីដំណឹងនេះហើយក៏បានកាត់ទោសប្រហារជីវិត លោក Valentine តែម្ដង (ប្រហែល នៅ ឆ្នាំ ២១០ នៃ គ្រិស្តសករាជ)។

លោកត្រូវបានគេសម្លាប់នៅពេល លោក ប៉ុនប៉ង ជួយក្រុមគ្រិស្តសាសនិជនឲ្យ លួចរត់ចេញពីគុកដែលឃុំដោយ ពួក រ៉ូម៉ាំង។ រឿងព្រេង មួយផ្សេងទៀតក៏និយាយដែរថានៅពេលគាត់ជាប់ឃុំឃាំងក្នុងគុកលោកបាន សរសេរក្រដាស ដែល បញ្ជាក់ពីក្តីស្រឡាញ់ របស់លោក នៅពេលដែលលោក បាន ធ្លាក់ក្នុងរណ្ដៅស្នេហ៍ជាមួយស្ត្រី ក្មេងម្នាក់ត្រូវជាប្អូនស្រី អ្នកយាមគុក ម្នាក់ ដែលតែងតែមកសួរសុខទុក្ខគាត់ក្នុងគុក។

មុនពេល លោកស្លាប់ គេបានរកឃើញថាគាត់បានសរសេរសំបុត្រមួយដោយ ដាក់ថា “From Your Valentine” ដែលឃ្លានេះត្រូវបាន គេ ប្រើប្រាស់ រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ។ ប៉ុន្តែ បើតាមប្រភពឯកសាររបស់ Catholic Encyclopedia បាន បង្ហាញថា Valentine ត្រូវបានគេសម្លាប់នៅតំបន់អាហ្វ្រិក ជាមួយគូស្វាមី ជាច្រើន គូតែគ្មាននរណាម្នាក់ដឹងច្បាស់ថាគាត់ស្លាប់នៅទីណាឲ្យច្បាស់នោះទេ។ ដោយហេតុ នេះហើយបានជានៅ អំឡុងសតវត្សរ៍ទី ២០ គេរំលឹកខួបដល់សម្ដេច ប៉ាប ម្នាក់នេះទៅតាមកាលបរិច្ឆេទខុសៗគ្នា។

ក្រោយមកទៀត គេសន្និដ្ឋានថាសាកសពរបស់គាត់ត្រូវបានគេយកទៅកប់ នៅក្បែរដងផ្លូវ Via Flaminia (ប្រទេស អ៊ីតាលី) នៅថ្ងៃទី១៤ កុម្ភៈ។ ដូចនេះហើយបានជានៅសម័យបច្ចុប្បន្នគេប្រារព្ធទិវានេះឡើងនៅ រៀងរាល់ ថ្ងៃទី ១៤ កុម្ភៈ ជារៀងរាល់ឆ្នាំដើម្បីរំលឹកនឹងគុណដល់សម្ដេច ប៉ាប ម្នាក់នេះតែប៉ុណ្ណោះ។ យើង ជឿជាក់ថា យុវវ័យ ទាំងអស់បានយល់ដឹងច្បាស់ពីមូលហេតុនៃការកើតឡើងថ្ងៃ១៤ កុម្ភៈ នេះហើយ លែងមានការភាន់ច្រឡំតទៅទៀត និងមិនធ្វើអ្វីដែលនាំឱ្យប៉ះពាល់ដល់ប្រពៃណីខ្មែរ៕

សូមជួយស៊ែរបន្តផង! សូមអរគុណ!

No comments